Παρασκευή 14 Αυγούστου 2020 face book twitter you tube

Διαδρομές ανάσας στα μέτρα χαλάρωσης

Διαδρομές ανάσας στα μέτρα χαλάρωσης

Μέρος Α΄: Προς τη Στρώμη

Μόλις και λασκάρισε η σωστική καραντίνα, πάντα με επιφύλαξη –απόσταση- ο κόσμος όρμησε αβάσταχτος σε αποδράσεις. Σε χωριά, βουνά, λαγκάδια, θάλασσες και κάμπους, όπου κι όπως μπόρεσε ο καθένας… Άνοιξαν σχολεία, μαγαζιά, πέταξαν τα’ αεροπλάνα. Ανάσα γενικά! Τα τοιχία του σπιτιού αφιλόξενα και πληκτικά, μ’ όλα εκείνα, μάσκα παντού (χρειάζεται ακόμα σε μερικές περιπτώσεις) κι η υποψία: τον έχεις εσύ ή εγώ τον έχω, τον αναθεματισμένο; Ο καθένας άρχισε ν’ αναζητά τρόπο διαφυγής όσο το δυνατό ασφαλή, να βγει έξω να ενεργοποιηθεί μετά από μήνες στέρησης εξόδου!

Καλοκαίρι, καιρός ανοιξιάτικος και ο δρόμος για τον τουρισμό ανοιχτός. Εγχώριος ή από ξένα μέρη. Η ελπίδα επιστρέφει έστω και με ερωτηματικά. Το αχόρταγο μικρόβιο υποβόσκει…

Προσεκτικά η παρέα, κατόπιν ωρίμου σκέψεως, αποφάσισε τελικά μια προετοιμασμένη έξοδο για το χωριό Στρώμη. Ο καιρός πρόσφορος πράγματι. Έτσι από Πάτρα, γέφυρα Τρικούπη και να ‘μαστε απέναντι προς ορεινή Ναυπακτία. Ο δρόμος καλός και η φύση στα ωραία της, καταπράσινη, ξεχωριστή και με τις δύσκολες στροφές. Συναντήσαμε πολλά στενά γεφυράκια, πλατάνια και πουρνάρια. Εικόνα απαράμιλλη! Κάναμε μια στάση στο φράγμα του ποταμού Μόρνου, ευεργέτη του νερού στην Αθήνα. Εδώ ο καιρός ψυχρούλης, αλλά καθαρός με κάποιο συννεφάκι που και που. Σκοπός μας ήταν φυσικά το χωριουδάκι Στρώμη.

Όταν φτάσαμε στο κεφαλοχώρι Λιδωρίκι της Φωκίδας (την αρχαία Δωρίτη), σταθήκαμε για λίγο παίρνοντας έναν καφέ. Στη συνέχεια ενώ το αυτοκίνητο κατάπινε τα χιλιόμετρα φθάσαμε στο χωριό Λευκαδίτι, που ασήμιζε στον ήλιο από τις λεύκες και μας μάγεψε ο σκεπαστός δρόμος του! Είχαν περάσει πλέον οι δύο ώρες ταξιδιού, όταν βρεθήκαμε τελικά στη Στρώμη… Ένα πετρόχτιστο και κεραμόσκεπο χωριουδάκι με στενά δρομάκια, ορεινό και ανηφορικό, με την πλατεία του, με τα σκιερά πλατάνια και πάνω απ’ όλα την υπέροχη θέα στο βουνό!

Εδώ μένουν λίγοι κάτοικοι, αλλά το καλοκαίρι ο τόπος σφύζει από κίνηση και ζωή… Με το φθάσαμε ανάψαμε κεράκι σε δύο εκκλησιές, την Αγία Τριάδα και την Παναγία τη Στρωμήτισσα.

Εντύπωση μας έκανε ο παραπόταμος του Μόρνου με το γεφυράκι όπου τα παιδιά έκαναν μπάνιο! Στον ορμητικό, αφρόπλαστο καταρράχτη καθ’ οδόν βγάλαμε και αξέχαστες φωτογραφίες-ενθυμήματα ασύλληπτης ομορφιάς. Σημειώνω ότι οι πηγές του ποταμού Μόρνου είναι στη Στρώμη. Ο δε θόρυβος της ανάβλυσης του νερού είναι εκκωφαντικός καθώς ξεπηδάει το νερό από τα έγκατα του τόπου με τεράστια ορμή…

Τελικά βρήκαμε χώρο, αράξαμε όλη η παρέα τα αυτοκίνητα, και πήγαμε στους δικούς μας που μας περίμεναν. Καταλήξαμε για ριλάξ στο μπαλκόνι του σπιτιού να απολαύσουμε ένα γύρω μας τη θέα. Βουνό μπροστά μας η Γκιώνα, το πέμπτο σε μέγεθος βουνό της χώρας μας, με υψόμετρο 2.510 μ., το οποίο έχει πολλές κορφές. Σε μια κορυφή είναι η ονομασία «Πύργος». Κι από την άλλη πλευρά το ψηλότερο σημείο του βουνού είναι η «Πυραμίδα».

Ο χρόνος κύλησε ευχάριστα. Πεινάσαμε μας προσέφεραν ένα πλούσιο γεύμα με αγνά ορεινά προϊόντα. Μετά κατεβήκαμε στην πλατεία…

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk