Δευτέρα 20 Μαΐου 2019 face book twitter you tube

farmakis

Εμπνεύσεις με καταγωγή από την προπολεμική 3η διεθνή- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Εμπνεύσεις με καταγωγή από την προπολεμική 3η διεθνή- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Το τελευταίο χρονικο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί την ιδέα ενός δημοκρατικού μετώπου, εννοείται με τον ίδιο επί κεφαλής. Η ιδέα αυτή έχει μερικά προαπαιτούμενα.

Στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα επελαύνει η ακροδεξιά. Συνεπώς όλοι όσοι θεωρούν την ακροδεξιά αντίπαλο και κίνδυνο οφείλουν να συνασπιστούν για να την αντιμετωπίσουν πιο αποτελεσματικά.

Ας δούμε πρώτα τι συμβαίνει στην Ευρώπη ξεκινώντας από τις σημαντικότερες χώρες. Στη Γερμανία έχει κάνει την εμφάνισή του ένα μικρό κόμμα με απόψεις κατά των μεταναστών, με άφθονο ευρωσκεπτικισμό και θα λέγαμε με μια ακροδεξιά ροπή. Ουδείς όμως συζητεί τη συγκρότηση μετώπου εναντίον του. Οι Χριστιανοδημοκράτες είναι στη θέση τους, Οι Σοσιαλδημοκράτες επίσης, οι Πράσινοι το ίδιο και η αριστερά επίσης. Ούτε λέξη για μέτωπο.

Στη Γαλλία υπάρχει ένα ογκώδες Λαϊκό Μέτωπο, αλλά ούτε λέξη δεν ακούγεται για ένα κοινό μέτωπο εναντίον του. Στη Βρετανία ναι μεν επικράτησαν οι ευρωσκεπτικιστές τοτ Brexit, αλλά τόσο οι Συντηρητικοί όσο και οι Εργατικοί παραμένουν μια χαρά στις θέσεις τους.  Είναι γεγονός ότι σε διάφορες χώρες, όπως η Πολωνία ή η Ουγγαρία υπάρχουν ζητήματα ακροδεξιών κυβερνήσεων, είναι γεγονός ότι στην Ιταλία επικράτησαν οι λαϊκιστές αλλά αν δούμε συνολικά και τη μεγάλη εικόνα δεν υπάρχει τίποτε παραμφερές με τη μεσοπολεμική εικόνα της επέλασης του καθαρόαιμου φασισμού. Και τέλος πάντων ουδείς στην Ευρώπη συζητάει για τη συγκρότηση ενός δημοκρατικού, αντιφασιστικού και τα ρέστα μετώπου.

Ας έλθουμε τώρα στην Ελλάδα. Στην πολιτική ζωή της χώρας μας έχει εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια η Χρυσή Αυγή. Ωστόσο οι εκλογικές και δημοσκοπικές της επιδόσεις την δείχνουν σταθεροποιημένη σε μονοψήφιες επιδόσεις. Είναι αυτός σημαντικός λόγοα για τη συγκρότηση δημοκρατικού και αντιφασιστικού μετώπου; Προφανώς όχι.

Κι επειδή αυτό δεν φτάνει, οι Συριζαίοι επινοήσαν κάτι ακόμα. Η Νέα Δημοκρατία, είναι, ρέπει, πλησιάζει κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο, προς την ακροδεξιά και πρέπει όλοι οι δημοκρατικοί να την αντιμετωπίσουν από κοινού. Τους ρωτάς; Γιατί η Νέα Δημοκρατία είναι ακροδεξιά; Επειδή διαφώνησε με τις Πρέσπες, σου απαντούν, κι επειδή έχει στις τάξεις της το Γεωργιάδη και το Βορίδη. Κάπου εδώ τελειώνει η συζήτηση διότι στην πραγματικότητα στην ερώτηση γιατί είναι η Νέα Δημοκρατία ακροδεξιά, η απάντηση, είναι επειδή έτσι με βολεύει.

Ο ισχυρισμός ότι πρέπει να δημιουργηθεί στην Ελλάδα μέτωπο κατά της ακροδεξιάς, δηλαδή κατά της Νέας δημοκρατίας δεν είναι μονάχα αβάσιμος. Είναι και ενδεικτικός μιας εντελώς παρωχημένης νοοτροπίας. Η τελευταία φορά που η αριστερά προώθησε συστηματικά και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο τη ιδέα του δημοκρατικού-αντιφασιστικού μετώπου ήταν στα μεσοπολεμικά χρόνια της Τρίτης Διεθνούς, με τους κομμουνιστές να σφίγγουν τις γροθιές, το Χίτλερ να επελαύνει και στην Ισπανία να μαίνεται ο εμφύλιος πόλεμος.

Καμιά σχέση με το σήμερα και τις πολύπλοκες συνθήκες του, μόνο που στην Ελλάδα υπάρχει μια ιδιομορφία. Ειζούν και μάλιστα κυβερνού απόγονοι κάποιων γερο-τριτοδιεθνιστών που δεν έχουν άλλους τρόπους να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Εξ ου και σκαρφίστηκαν αυτό το μέτωπο για την Ελλάδα του σήμερα, με την κρυφή μάλιστα ελπίδα ότι αυτή η επινόηση θα τους βοηθήσει στις εκλογές.

Αστεία πράγματα.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk