Δευτέρα 20 Μαΐου 2019 face book twitter you tube

farmakis

Αλλάζοντας ονόματα και χρώματα- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Αλλάζοντας ονόματα και χρώματα- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Θυμάμαι εκείνο το παλιό ΚΚΕ εσωτ. που όλο και μαράζωνε, που μετά έγινε ΕΑΡ αλλά το μαράζωμα συνεχίστηκε και ύστερα έγινε Συνασπισμός, χωρίς μεγαλύτερη προκοπή.

Θυμάμαι πιο πρόσφατα το ΠΑΣΟΚ. Που σαν άρχισαν τα δύσκολα έγινε Ελιά, έπειτα Δημοκρατική Συμπαράταξη, ύστερα ΚΙΝ.ΑΛ. και τώρα το ξανασκέφτεται. Και το πιο πρόσφατο απ’ όλα με το ΣΥΡΙΖΑ που στις προσεχείς ευρωεκλογές θα εμφανιστεί ως Προοδευτική Συμμαχία.

Τι τους πιάνει και πειράζουν τα ονόματά τους, ιδιαίτερα όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά; Ευκρινής απάντηση δεν υπάρχει. Ούτε και πρόκειται για επιλογή που έχει δικαιωθεί εκ των πραγμάτων. Άλλοι είναι οι παράγοντες που ευνοούν ή που εμποδίζουν την προκοπή των κομμάτων με το όνομα να παίζει ήσσονος σημασίας ρόλο.

Έχω όμως μια υποψία που ίσως ερμηνεύει αυτή τη ροπή. Στα κόμματα εδώ και χρόνια παίζουν όλο και σημαντικότερο ρόλο διαφημιστές, άνθρωποι των δημοσίων σχέσεων και στελέχη που προέρχονται από το μάρκετινγκ. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν την τάση να πειράζουν διαρκώς τα σήματα, τις ονομασίες, τα χρώματα και τα λογότυπα των εταιρειών στις οποίες εργάζονται. Κι αυτήν τους τη συνήθεια τη μεταφέρουν και στα κόμματα που προσλαμβάνονται με τα γνωστά αποτελέσματα.

Είναι γνωστό. Οι πωλήσεις έχουν πάντα κοινά σημεία. Είτε πρόκειται για αναψυκτικά και απορρυπαντικά, είτε για πολιτικές και πολιτικούς. Όμως ακόμα μεγαλύτερη σημασία έχουν οι διαφορές ανάμεσά τους. Τα προϊόντα αφορούν τις καταναλωτικές μας συνήθειες. Η πολιτική και οι πολιτικοί είναι κάτι διαφορετικό από μια ακόμα καταναλωτική συνήθεια.  Το αναψυκτικό το διαλέγουμε με βάση την τιμή του, τη γεύση του, την περιεκτικότητά του σε ζάχαρη και άλλα σχετικά κριτήρια. Όμως πώς διαλέγουμε μια πολιτική ή έναν πολιτικό;

Εδώ τα πράγματα είναι πιο σύνθετα. Η οικογενειακή παράδοση παίζει το ρόλο της. Ολόκληρη η εμπειρία του βίου ασκεί κι αυτή επιρροή. Αλλιώς σκέφτεται σκέφτεται ο συνταξιούχος κι αλλιώς ο νέος άνεργος, διαφορετικά ο δημόσιος υπάλληλος και διαφορετικά εκείνος που παλεύει στον ιδιωτικό τομέα. Άλλα είναι τα συμφέροντα του κτηνοτρόφου κι άλλα του ναυτικού. Ακόμα και η ιστορία παίζει το ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής συνείδησης και της πολιτικής στάσης του καθενός.

Έχω την εντύπωση ότι η διαφημιστική προσέγγιση της πολιτικής τείνει να αγνοεί το σύνθετο χαρακτήρα της, όπως επίσης τείνει να ομογενοποιεί τα πολιτικά προϊόντα που προωθεί. Γι’ αυτό και τα συνθήματα μοιάζουν μεταξύ τους, όπως μοιάζουν μεταξύ τους και οι πολιτικοί. Στο στήσιμο, στο κόψιμο, στο ράψιμο, στον λόγο που εκφωνούν.

Όχι δεν είναι όλοι ίδιοι κι αυτό το ξέρουμε ή τουλάχιστον το υποπτευόμαστε. Μόνο που δεν είναι πάντα εύκολο να δεις μέσα από το περιτύλιγμα. Χρειάζεται προσπάθεια κι αυτή η προσπάθεια έχει δυσκολίες. Για πολλούς και διάφορους λόγους συν ακόμα ένα. Καθώς έχουμε εξελιχθεί μάλλον σε καταναλωτές παρά σε πολίτες, τείνουμε να καταναλώνουμε την πολιτική και τότε το περιτύλιγμα είναι που παίζει σπουδαίο ρόλο. Είναι δε αργά όταν σκίζουμε το περιτύλιγμα και κοιτάμε τι έχει μέσα. Αυτό συμβαίνει όταν έχουμε ψηφίσει, γι’ αυτό είναι αργά.

Όχι τίποτε άλλο αλλά έρχονται κι εκλογές, πολλές και ποικίλες. Αν μπορούμε, αυτήν τη φορά, να μην κοιτάξουμε μόνο το περιτύλιγμα δεν θα ήταν άσχημα.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk