Παρασκευή 19 Ιουλίου 2019 face book twitter you tube

Η «πρόοδος» και η «συντήρηση» στη σύγχρονη εποχή- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Η «πρόοδος» και η «συντήρηση» στη σύγχρονη εποχή- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Όπως είναι γνωστό, το τελευταίο χρονικό διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί το μέτωπο της προοδευτικής συμμαχίας που καλείται να αντιμετωπίσει το νεοφιλελευθερισμό, τον Μητσοτάκη, τους συντηρητικούς κι ό,τι άλλο πρόκειται να τον εμποδίσει στην πορεία του.

Μάλιστα. Η πρόοδος και η συντήρηση, η δεξιά και η αριστερά. Για να προχωρήσουμε λιγάκι τη συζήτηση δανείζομαι μερικά παραδείγματα-ερωτήματα από πρόσφατο και συναφές άρθρο της Άννας Διαμαντοπούλου.

-Ήταν προοδευτική ή όχι η απόφαση του Δημοκρατικού Κλίντον για την πλήρη απελευθέρωση των αγορών και του χρηματοπιστωτικού συστήματος;

-Το 35ωρο εργασίας του σοσιαλιστή Ζοσπέν στη Γαλλία πόσο βοήθησε στην ανταγωνιστικότητα της γαλλικής οικονομίας;

-Πώς χαρακτηρίζεται η μεταρρύθμιση του Σοσιαλδημοκράτη Σρέντερ που μείωσε τις κοινωνικές δαπάνες προς όφελος της ανταγωνιστικότητας της γερμανικής οικονομίας;

-Πού κατατάσσεται η απαγόρευση απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι;

-Πώς θα χαρακτηρίζαμε στο πεδίο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την καγκελάριο Μέρκελ, που δέχθηκε στη Γερμανία 1,35 εκατ. πρόσφυγες κόντρα στο κόμμα της;

-Τι είδους φιλελεύθερος είναι ο πρόεδρος Μακρόν που αυστηροποίησε εξαιρετικά την είσοδο προσφύγων;

-Πόσο Σοσιαλδημοκράτης είναι ο Ολαφ Σολτς που μείωσε τις δημόσιες επενδύσεις (μεταφορές – εκπαίδευση) στη Γερμανία;

Όχι, δεν χρειάζονται απαντήσεις. Απλώς τα ερωτήματα και τα περιστατικά στα οποία παραπέμπουν μας ειδοποιούν για μια σημαντική δύσκολία. Στις ημέρες μας τα πράγματα δεν είναι προφανή και οι τίτλοι του παρελθόντος δεν αρκούν για να ερμηνεύσουν τα όσα συμβαίνουν. Αυτό που ξέραμε ως «δεξιό» μια χαρά υιοθετείται από την «αριστερά» κι αυτό που ξέραμε ως «προοδευτικό» άκοπα το υλοποιούν οι «συντηρητικοί».

Η εύκολη ερμηνεία είναι να μιλήσουμε για πολιτικούς χωρίς αρχές και ιδεολογικές σταθερές. Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Κι ούτε έπεσε καμιά επιδημία που έπληξε όλους μαζί τους πολιτικούς στην Ευρώπη και στην Αμερική. 

Τριγύρω αλλά τα πάντα. Από το ηλεκτρονικό εμπόριο μέχρι την εργασία εξ αποστάσεως. Από το σχολείο έως το γιατρό. Από το Twitter μέχρι την ίδια τη Δημοκρατία. Απέναντι σε αυτές τις κοσμογονικές αλλαγές που συντελούνται με ραγδαίους ρυθμούς στο πεδίο της πραγματικότητας, πάσα απόπειρα ερμηνείας με όρους όπως η πρόοδος και η συντήρηση, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Τα εργαλεία του παρελθόντος δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη νέα πραγματικότητα.

Φοβάμαι μάλιστα, πως αυτό το ξέρουν πολύ καλά και εκείνοι που χρησιμοποιούν αυτά τα εργαλεία. Γι’ αυτό και εκείνο που προωθούν δεν είναι η αντιμετώπιση της «συντήρησης» αλλά η χειραγώγηση μέρους του εκλογικού σώματος προκειμένου να επιτύχουν τακτικούς εκλογικούς σκοπούς. Σε ένα εγχείρημα που ανεξάρτητα από την όποια τρέχουσα αποτελεσματικότητά του, είναι καταδικασμένο να αποτύχει, τουλάχιστον στα μείζονα ζητήματα.

Δεν ξέρω, μπορεί και να κάνω λάθος. Αλλά αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι οι προδευτικές συμμαχίες αλλά η τοποθέτηση της χώρας μας στη νέα εποχή. Αυτή η δημόσια συζήτηση είναι που μας λείπει δραματικά και όχι τα λαϊκά μέτωπα του παρελθόντος ή το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του 1980. Με δήθεν προοδευτικά εύσημα και με αντιδεξιές κενολογίες δεν πάμε πουθενά.

Με την σκέψη και την πράξη καθηλωμένες στον προηγούμενο 20ο αιώνα, δεν θα χτίσουμε την Ελλάδα του 21ου αιώνα. Κι όσο νωρίτερα το καταλάβουμε, τόσο καλύτερα.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk