Τετάρτη 21 Αυγούστου 2019 face book twitter you tube

Το «βαθύ κράτος της δεξιάς» και μια μάλλον κεντρώα κυβέρνηση-Η επίθεση της αμηχανίας-Του Δημήτρη Αβραμίδη

Το «βαθύ κράτος της δεξιάς» και μια μάλλον κεντρώα κυβέρνηση-Η επίθεση της αμηχανίας-Του Δημήτρη Αβραμίδη

Ώστε λοιπόν επιστρέφουμε στο «βαθύ κράτος της δεξιάς»; Αυτό ακριβώς υποστήριξε τη Δευτέρα ο πρόεδρος του Σύριζα στη Βουλή επιτιθέμενος πάση δυνάμει στην κυβέρνηση.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Αυτήν ακριβώς τη ρητορική χρησιμοποίησε στις δύο προεκλογικές περιόδους που προηγήθηκαν ο Αλέξης Τσίπρας. Εξήγησε με όλους τους δυνατούς τρόπους ότι η Νέα Δημοκρατία είναι το βαθύ κράτος της δεξιάς, είναι σκληρά νεοφιλελεύθερη, είναι καταστροφική για τα λαϊκά συμφέροντα, εκπροσωπεί τις ελίτ και ούτω καθεξής. Τα είπε στις ομλίες και στις συνεντεύξεις του και μάλιστα σε όλους τους τόνους. Οι πολίτες τον άκουσαν και απέρριψαν το αφήγημά του. Δύο φορές. Εν τούτοις επιμένει κι αυτό δεν είναι καλό σημάδι.

Τη Δευτέρα που μας πέρασε ανέβηκε στο βήμα της Βουλής και τα επανέλαβε. Γυρίζουμε στο βαθύ κράτος της δεξιάς, είπε επαναλαμβάνοντας τον προεκλογικό εαυτό του.

Για την ακρίβεια τον απορριφθέντα από το εκλογικό σώμα εαυτό του. Κανονικά, μετά από μια εκλογική ήττα κοιτάζεις να δεις τι δεν πήγε καλά και το διορθώνεις. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν άφησε στον εαυτό του τέτοια περιθώρια. Σαν να μην έμαθε τίποτε από την εκλογική του ήττα, επαναλαμβάνει τον προεκλογικό του μοτίβο. Ένα μοτίβο που δεν απορρίφθηκε απλώς από τους ψηφοφόρους, έχει κι ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα.

Παρακολουθώντας τις πρώτες κινήσεις της κυβέρνησης, φορλογικό, επιτελικό κράτος, άσυλο, τοπική αυτοδιοίκηση, τοποθετήσεις στελεχών, μπορεί κανείς να παρατηρήσει διάφορα. Μια μάλλον ασυνήθιστη ετοιμότητα, μια ιδιαίτερη κινητικότητα, ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης και για όλα αυτά μπορεί να γίνουν διάφορες εκτιμήσεις. Όμως από πουθενά, μα από πουθενά, δεν προκύπτει «βαθύ κράτος της δεξιάς».

Αυτό που βλέπουμε είναι μια κυβέρνηση που πατάει πάνω σε ορισμένες πλευρές της προηγούμενης διακυβέρνησης, όπως η δημοσιονομική σταθεροποίηση και προωθεί με ταχύτητα τη δική της πολιτική χωρίς αγκυλώσεις και ταλαντεύσεις. Αυτή, θα έλεγα, είναι και η βασική διαφορά των τέως από τους νυν. Οι τέως μας εξήγσαν ότι εφάρμοζαν μια πολιτική που δεν ήταν η δική τους αλλά που υποχρεώθηκαν να την ασκήσουν. Οι νυν εφραμόζουν μια πολιτική που είναι δική τους ιδιοκτησία, την πιστεύουν και την εφαρμόζουν με όλες τους τις δυνάμεις. Εάν και μέχρι που θα τους βγει είναι μια άλλη υπόθεση, αλλά εποί του παρόντος στο σημείο αυτό βρίσκεται η μεγάλη διαφορά.

Αλλά τα περί βαθέος κράτους της δεξιάς έχουν κι άλλη αχίλλειο πτέρνα. Διότι το να κατηγορείς τον Μητσοτάκη ότι ανασυγκροτεί βαθύ δεξιό κράτος τη στιγμή που κάνεις σημαία σου τη Βασιλική Θάνου, είναι μάλλον κωμικό. Διότι η περίπτωση της κυρίας Θάνου είναι ο ορισμός του βαθέος κράτους στην α λα Σύριζα εκδοχή του κι αυτό είναι πανθομολογούμενο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει έτοιμος να εγκατασταθεί, αν δεν το έχει ήδη κάνει, στο κέντρο. Γι’ αυτό και οι μομφές περί κράτους της δεξιάς ακούγονται αμήχανες και πέφτουν στο κενό. Κι όσο νωρίτερα το καταλάβει αυτό ο αρχηγός του Σύριζα τόσο καλύτερα για τον ίδιο όσο και για ολόκληρη την πολιτική μας ζωή.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk