Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2019 face book twitter you tube

Οι τσιγαρορουφιάνοι κι εκείνη η πίκρα στο λαιμό- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Οι τσιγαρορουφιάνοι κι εκείνη η πίκρα στο λαιμό- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Στις τρεις πρώτες ημέρες αφότου τέθηκε σε λειτουργία το 1142 (καταγγελίες για παραβίαση της αντικαπνιστικής νομοθεσίας) έγιναν 1.045 κλήσεις από πολίτες που εντόπισαν παραβιάσεις του νόμου, δηλαδή φουμαδόρους σε δράση.

Στο μεταξύ η γλώσσα μας απόκτησε ακόμα ένα νεολογισμό. Είναι οι τσιγαρορουφιάνοι. Ιδού μία από τις καταγγελίες που έγιναν και που μας αφορά: «Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στην Πάτρα υπάρχουν πολλοί γιατροί που καπνίζουν συνεχώς εντός του νοσοκομείου σε χώρους κοινόχρηστους και για τους ασθενείς και για τους γιατρούς αλλά και για τους φοιτητές». Μάλιστα, σύμφωνα με την καταγγελία, γιατρός εντοπίστηκε να καπνίζει και σε αίθουσα που βρίσκεται δίπλα από τους ασθενείς που ξυπνούν από την αναισθησία μετά το χειρουργείο.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν χειρουργοί που καπνίζουν. Και που μετά τα χειρουργεία τους, ακόμα και δίπλα στην ανάνηψη, το φουντώνουν. Κακώς; Κακώς, δεν χωράει αμφιβολία. Αλλά εκείνο που εμένα με νοιάζει πιο πολύ είναι ο νεολογισμός. Όλοι όσοι τηλεφωνούν στο 1142 είναι τσιγαρορουφιάνοι; Ο όρος και μόνο παραπέμπει σε επονείδιστη πράξη αφού το δεύτερο συνθετικό του (ρουφιάνος) έχει ξεκάθαρο αρνητικό βάρος. Είναι μάλιστα χαρακτηριστικά τα συνώνυμα της λέξης: Σπιούνος, καταδότης, χαφιές. Βαριές, πολύ βαριές λέξεις.

«Εντάξει», μου έλεγε χθες ένας φίλος. «Αν λοιπόν δω να μπαίνουν διαρρήκτες στο σπίτι σου, δεν θα τηλεφωνήσω στην αστυνομία για να μη με πουν ρουφιάνο». Δεν έχει κι άδικο, αλλά όπως πάντα εύκολα τα πράγματα μπορούν να ξεφύγουν.

Ιδού ακόμα μια καταγγελία: «Στο σχολείο μας, στη πίσω αυλή, σε κάθε διάλειμμα καπνίζουν κάποια παιδιά. Η τάξη μας είναι πάνω από αυτήν την αυλή και όταν μπαίνουμε μέσα μερικές φορές μυρίζει καπνίλα. Οι καθηγητές βλέπουν αυτά τα παιδιά αλλά κάνουν ότι δεν τα βλέπουν. Είναι παράνομο το κάπνισμα στο σχολείο, δεν γίνεται τόσα παιδιά να αναπνέουν τον καπνό από κάποιους “ψευτόμαγκες” που καπνίζουν. Ζητώ να γίνει έλεγχος στο σχολείο μου και να δοθεί πρόστιμο στον διευθυντή».

Στο διευθυντή και σ’ όλους τους καθηγητές. Διότι είναι να μην πάρουμε φόρα. Τέλος πάντων, αν εδώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα ξέρουμε καλά ποιο είναι αυτό. Οι εντεταλμένοι εκπρόσωποι της Πολιτείας οφείλουν να επιβλέπουν την εφαρμογή της νομοθεσίας. Όταν όμως αυτή η δυνατότητα δίνεται στους πολίτες αδιακρίτως, δεν θέλει και πολύ να χωριστούμε σε μαχητικούς καπνίζοντες και τσιγαρορουφιάνους. Δεν θέλει και πολύ ν’ αρπαχτούμε. Ταιριάζει και στα γονίδιά μας.

Τι να πω; Νομίζω πως αν η εφαρμογή της νομοθεσίας αστυνομευτεί συστηματικά, μέσα σε λίγους μήνες το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους θα είναι παρελθόν. Κι έπειτα μια ανάμνηση. Κι ίσως να φτάσουμε σε μια εποχή που οι παρακάτω στίχοι του ποιητή Κώστα Ριτσώνη να είναι ακατανόητοι. Το ποίημα έχει τίτλο «Το τσιγάρο» και να ένα απόσπασμά του:

«Κοπέλες όμορφες ποζάρουν στις διαφημίσεις/ μ’ ένα πακέτο στο χέρι./ Ο έρωτάς τους αρχίζει του κουτιού:/ Χρυσόχαρτα, τσιγαρόχαρτα/ σαν πολυτελή εσώρουχα/ μάρκες: Rex, Pallasσαν πολυτελή ξενοδοχεία-/ κι ύστερα η πίκρα στο λαιμό».

Είπαμε, να κοπεί το τσιγάρο στους κλειστούς χώρους. Ας μείνουν όμως μερικοί, σαν μυστική αδελφότητα, που θα αναγνωρίζουν εκείνη την πίκρα στο λαιμό.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk