Κυριακή 9 Αυγούστου 2020 face book twitter you tube

«Έκαμα ό,τι μπορούσα!»-Με αφορμή την αυριανή βιβλιοπαρουσίαση, ο Παλαμάς ως Γενικός Γραμματέας τού Πανεπιστημίου Αθηνών

«Έκαμα ό,τι μπορούσα!»-Με αφορμή την αυριανή βιβλιοπαρουσίαση, ο Παλαμάς ως Γενικός Γραμματέας τού Πανεπιστημίου Αθηνών

Αύριο Δευτέρα 13 Ιανουαρίου, ημέρα γενεθλίων τού εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά (1859-1943), παρουσιάζεται στην οικία όπου γεννήθηκε στην Πάτρα, το νέο βιβλίο τού Λεωνίδα Καρνάρου για τον ποιητή, με τίτλο: «Η Πάτρα και ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς».

Την εκδήλωση διοργανώνει η «Στέγη Γραμμάτων Κωστής Παλαμάς» στον χώρο της επί τής οδού Κορίνθου 241, και ώρα 7 μ.μ. Το βιβλίο θα παρουσιάσει ο φιλόλογος – τ. Λυκειάρχης Φώτης Δημητρόπουλος και θα πλαισιώσουν με ομιλίες τους ο δημοσιογράφος Κ. Μάγνης  και η αρχιτέκτων πολεοδόμος Χαρά Γιαννοπούλου – Παπαδάτου.

Με αφορμή την επέτειο αυτή καθώς και την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί, υπενθυμίζουμε σήμερα την άλλη σημαντική ιδιότητα τού μεγάλου μας ποιητή, αυτήν τού Γενικού Γραμματέως τού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασφαλώς ο Κωστής Παλαμάς, με την τριακονταετή παρουσία του στο ίδρυμα (1897-1928), σφράγισε την ταυτότητά του και καθόρισε σημαντικά την πορεία του.

Η θέση του δεν ήταν διδασκαλική, αλλά διοικητική, η υψηλότερη στην κατηγορία της: τού Γενικού Γραμματέα. Τού ανώτερου, δηλαδή, μόνιμου υπαλλήλου που διέθετε την απαραίτητη πείρα για να συνεργάζεται και να συνδιοικεί με τον εκάστοτε Πρύτανη, τού οποίου η θητεία τότε ήταν ενιαύσια. Σε αυτόν οφειλόταν η σταθερή εικόνα – σεβαστή από όλους – που παρείχε προς τα έξω το Πανεπιστήμιο, παρά τις όποιες σημαντικές αποκλίσεις απόψεων μεταξύ των εναλλασσομένων στην Πρυτανεία Καθηγητών.

Και μάλιστα είναι αξιοσημείωτο ότι έχαιρε μεγάλης υπόληψης αυτός, ένας δημοτικιστής ανάμεσα στους υπέρμαχους τής καθαρεύουσας, και κυρίως που δεν κατείχε πανεπιστημιακό δίπλωμα ανάμεσα στις κορυφές τής επιστήμης!

Στο Ιστορικό Αρχείο, μάλιστα, τού Πανεπιστημίου φυλάσσονται ογκώδεις τόμοι, με τα πρακτικά τής Συγκλήτου εκείνης τής περιόδου, που είχε πρακτικογραφήσει και καθαρογράψει το ίδιο χέρι που είχε συνθέσει την «Φλογέρα τού Βασιλιά». Επιπλέον φυλάσσονται πάμπολλα έγγραφα, κυρίως σχεδιάσματα επιστολών των Πρυτάνεων τής περιόδου 1897-1928, τα οποία είχαν συνταχθεί από τον Παλαμά, όπως προδίδεται από τον γραφικό του χαρακτήρα. Αποδεικνύεται έτσι αδιάψευστα το τεράστιο έργο που είχε επιτελέσει προς όφελος τού Πανεπιστημίου Αθηνών, παράλληλα με την υψηλή και εθνική ποιητική του παραγωγή.

Την συνεργασία του με το Πανεπιστήμιο συνόψιζε επιγραμματικά ο Παλαμάς σε επιστολή του απευθυνόμενη προς την Σύγκλητο, όταν αποχώρησε από την υπηρεσία. Την επιστολή αυτή την ανέγνωσε στην συνεδρία τής Συγκλήτου τής 1ης Μαρτίου 1928, ο τότε Πρύτανης Νικόλαος Αλιβιζάτος, αφού εξεθείασε το έργο τού Παλαμά ως Γενικού Γραμματέα τού Πανεπιστημίου. Συγκεκριμένα ο Εθνικός μας Ποιητής έγραφε στην επιστολή του τα εξής:

«Κύριε Πρύτανι, μετά τριάκοντα ετών υπηρεσίαν εις το Εθνικόν μας Πανεπιστήμιον αποχωρήσας αυτής, χάρις εις την επί τής υπουργίας τού Δημητρίου Αιγινήτου, εξαιρετικήν υπέρ εμού διάταξιν, την οποίαν υιοθέτησεν η ευγένεια τής πανεπιστημιακής Συγκλήτου και εκύρωσε το Κράτος, συναισθάνομαι την υποχρέωσιν να είπω τα πλέον εγκάρδια ευχαριστήριά μου προς υμάς, κύριε Πρύτανι, και δι’ υμών προς τα έγκριτα μέλη τής Συγκλήτου, την ευγνωμοσύνην μου και την συγκίνησίν μου διά την επιδειχθείσαν ανέκαθεν προς εμέ αφ’ ότου ανέλαβον υπηρεσίαν εις το Πανεπιστήμιον, συμπάθειαν και εκτίμησιν εκ μέρους των Πανεπιστημιακών αρχών, των Καθηγητών και των λοιπών συναδέλφων μου...

Με ειλικρινέστατα αισθήματα τιμής και αγάπης.

Κ. Παλαμάς».

Και το Πανεπιστήμιο από την πλευρά του, για να τον αποχαιρετίσει πρεπόντως, διοργάνωσε δείπνο στο Φάληρο, δύο μέρες αργότερα, στις 3 Μαρτίου 1928. Τότε ο Πρύτανης εκφώνησε κατάλληλη πρόποση που έληγε με τα εξής λόγια: «Ως Πρύτανις, συμπονώ με ολόκληρον το Πανεπιστήμιον διά τον αποχωρισμόν, διότι εννοώ κάλλιστα πόσον το ετίμησεν η μεγάλη του προσωπικότης».

Και ο Παλαμάς στην αντιφώνησή του τόνιζε μεταξύ άλλων: «Από τους τριάντα Πρυτάνεις, όλοι σχεδόν, από τον αείμνηστο Μαγγίνα ίσαμε τον Νικόλαο Αλιβιζάτο, με την εκτίμηση που μου έδειξαν και με την καλωσύνη τους, μου δίνουν το θάρρος να ψιθυρίζω στην συνείδησή μου που συχνά με ενοχλεί: Μην ανησυχής δα τόσο! Έκαμα ό,τι μπορούσα!».

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk