Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2020 face book twitter you tube

Μικρό υστερόγραφο στο θέμα των πλειστηριασμών- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Μικρό υστερόγραφο στο θέμα των πλειστηριασμών- Του Δημήτρη Αβραμίδη

Είναι εύκολο να τοποθετηθείς υπέρ των πλειστηριασμών. Τα δάνεια πρέπει να εξυπηρετούνται κι όποιος δεν το κάνει ας προχωρήσει ο πλειστηριασμός του ακινήτου του. Ο κανόνας αυτός είναι διεθνής. Είναι ακόμα πιο εύκολο να είσαι κατά των πλειστηριασμών, ιδιαίτερα για την πρώτη κατοικία. Είναι φιλολαϊκό, είναι κοινωνικά ευαίσθητο, αγωνιστικό και ούτω καθεξής.

Είναι όμως πιο δύσκολο να βλέπουμε όλες τις πλευρές ή τουλάχιστον τις περισσότερες. Όχι μόνο για το πλήρες της άποψης αλλά και για τη μικρή πιθανότητα να συνεννοηθούμε.

Υπάρχει μακρά, σχεδόν δεκαετής, η εμπειρία από την εφαρμογή του νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Μια προστασία που την απόλαυσαν άνθρωποι που πραγματικά δεν ήταν πια σε θέση να εξυπηρετήσουν το δάνειό τους. Όπως επίσης, ανάμεσά τους, βρέθηκαν και οι λεγόμενοι στρατηγικοί κακοπληρωτές.

Για τους μη δυναμένους υπήρξε επιπλέον μέριμνα από την προηγούμενη κυβέρνηση που μάλιστα ψηφίστηκε με τη σύμφωνη γνώμη της τότε αντιπολίτευσης. Προβλέφτηκε τότε ειδική ρύθμιση για τα δάνεια μέχρι 130.000 ευρώ, με κούρεμα και επιδότηση των δόσεων αποπληρωμής. Στο μεταξύ το μέσο «κόκκινο» στεγαστικό δάνειο είναι στα 85.000 ευρώ ενώ με την εν λόγω ρύθμιση θα μπορούσε να μειωθεί στο μισό και οι δόσεις για το υπόλοιπο να επιδοτούνται από το κράτος.

Η συνέχεια υπήρξε ενδιαφέρουσα. Ελάχιστοι δανειολήπτες κατέφυγαν ή αξιοποίησαν αυτές τις προβλέψεις. Οι αιτίες μπορεί να ποικίλλουν. Να είναι δηλαδή άνθρωποι που ακόμα και την πιο ευνοϊκή ρύθμιση δεν είναι σε θέση να την εξυπηρετήσουν. Να ήταν βαριά και περίπλοκη η γραφειοκρατία υπαγωγής στον νόμο. Υπάρχει όμως και μια ακόμα υπόθεση που ίσως ερμηνεύει αυτήν την κατάσταση. Όταν επί δέκα χρόνια διαμένεις σε ένα σπίτι, δεν πληρώνεις τις δόσεις σου και δεν σε ενοχλεί κανείς, εύκολα μπορείς να πιστέψεις ότι κάτι τέτοιο θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

Μόνο που αυτό δεν ισχύει πια. Το παλαιό καθεστώς προστασίας της πρώτης κατοικίας λήγει στις 31 Μαρτίου κι από εκεί και πέρα θα δουλεύουν κανονικά οι πλειστηριασμοί. Αλλά ακόμα και επ’ αυτού υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις. Υπάρχει πραγματικός κίνδυνος χιλιάδες άνθρωποι να φύγουν από τα σπίτια στα οποία διαμένουν. Ωστόσο η επιστροφή στο καθεστώς των πλειστηριασμών είναι μαζί και μια επιστροφή στην περιλάλητη κανονικότητα.

Τα δάνεια που δεν πληρώνονται είτε ρυθμίζονται είτε οδηγούν σε πλειστηριασμούς. Είναι πραγματικά σκληρό, είναι μια εξαιρετικά επώδυνη στιγμή για όποιον το υφίσταται αλλά ταυτόχρονα είναι και γραπτός μα και άγραφος νόμος της οικονομικής ζωής. Κι όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλον τον κόσμο. Στο κάθε ζήτημα πρέπει να βλέπουμε όλες του τις πλευρές.

Η απίστευτη ταλαιπωρία που υπέστημεν και υφιστάμεθα εξ αιτίας της κρίσης έχει και τις ειδικές της συνέπειες. Να καλλιεργηθεί η συνείδηση του αδικημένου, να προκύψουν διάφορα κινήματα του τύπου «δεν πληρώνω» αλλά και συνθήματα όπως το «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».  Ειδικά αυτό το τελευταίο σύνθημα εύκολα μεταφράζεται στο «κανένα τραπεζικό δάνειο δεν πρέπει να εξοφληθεί». Μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι; Πρέπει να συνεχίσουμε έτσι;

Ας απαντήσουμε όλοι με το χέρι στην καρδιά.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk