Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2019 face book twitter you tube

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης: Ο τελευταίος των μεγάλων πολιτικών-Γράφει ο Βασίλης Μπεκίρης

 

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΕΚΙΡΗ

(Τ. Υφυπουργού)

Ο θάνατος του τέως  πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη σκόρπισε μεγάλη θλίψη στη μεγαλύτερη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Και τούτο διότι όλοι θυμούνται την πατριωτική και εθνική δράση του καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

 Ιδιαίτερα οι Έλληνες θυμούνται τη δράση του κατά τη διάρκεια της κατοχής αλλά και τους μεγάλους αγώνες που έδινε από τα έδρανα της Βουλής ως βουλευτής υπερασπιζόμενος τα δίκαια αιτήματα του ελληνικού λαού.

Επίσης όλοι θυμούνται και τις αποφάσεις που ελάμβανε ως Υπουργός Οικονομικών, Εξωτερικών ή άλλων Υπουργείων που είχε την τύχη να διευθύνει.

ΤΑ  ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑΣ

Εκεί όμως που άφησε εποχή και έγραψε πραγματικά ιστορία ήταν τα τρία χρόνια της Πρωθυπουργίας του (1990 – 1993), όπου έθεσε τις βάσεις για την ανόρθωση της οικονομίας και την πραγματική άνοδο του βιοτικού και πολιτιστικού επιπέδου του ελληνικού λαού. Όλοι σήμερα παραδέχονται ότι εάν οι επόμενες κυβερνήσεις εφάρμοζαν την πολιτική που είχε χαράξει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης την περίοδο 1990 – 1993 τότε η Ελλάδα δεν θα είχε γνωρίσει τη σημερινή κρίση και οι Έλληνες ποτέ δεν θα είχαν φθάσει στη σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση. Αξίζει να αναφέρω ορισμένα από τα επιτεύγματα εκείνης της περιόδου και να βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.

H ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ

Αρχίζω από τον τομέα της οικονομίας: Στον τομέα της Οικονομίας η Κυβέρνηση Μητσοτάκη, πέραν των τρέχοντων οικονομικών προβλημάτων, απέβλεπε στον περιορισμό του πληθωρισμού και του δημοσίου χρέους, την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, την άρση των γραφειοκρατικών παρεμβάσεων για την προσέλευση νέων επενδύσεων, τη βελτίωση των υποδομών, ώστε να υπάρξει βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και τη δημιουργία ενός οικονομικού περιβάλλοντος, για να επιτρέπεται στις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου να ανταποκριθούν με επιτυχία στην πρόκληση της παγκοσμιοποίησης των αγορών.

ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

Μέσα στα πλαίσια αυτής της οικονομικής πολιτικής, η Κυβέρνηση της Ν.Δ. έλαβε δύο σημαντικά μέτρα: Το πρώτο μέτρο ήταν ο Αναπτυξιακός νόμος και το δεύτερο μέτρο ο Ασφαλιστικός νόμος, ο οποίος απέβλεπε στην απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και το ασφαλιστικό. Τα δύο αυτά μέτρα βοήθησαν, ώστε να συγκρατηθεί η οικονομία. Πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι την περίοδο εκείνη οι δημόσιες επενδύσεις αυξήθηκαν με μέσο ετήσιο ρυθμό 7,9%. Επίσης, την ίδια περίοδο η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε με μέσο ετήσιο ρυθμό 2,7%, πράγμα το οποίον δείχνει ότι υπήρχε χρήμα στην αγορά.

ΑΥΞΗΘΗΚΕ Η ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Την ίδια περίοδο αυξήθηκε η γεωργική παραγωγή και σταμάτησε η καθοδική πορεία των γεωργικών προϊόντων που υπήρχε την περίοδο 1981-1989.

Την ίδια περίοδο αυξήθηκαν οι δημόσιες δαπάνες για τη γεωργία κατά 40% έναντι του 35% που υπήρχε κατά την περίοδο του ΠΑΣΟΚ.

Σημαντική όμως ήταν η αύξηση στον τομέα της ναυτιλίας, όπου η χωρητικότητα των πλοίων υπό ελληνική σημαία αυξήθηκε από 21.927 ΚΟΧ το 1989, σε 29.143 ΚΟΧ το 1993.

Επίσης, το ναυτιλιακό συνάλλαγμα από 1.379,6 εκατ. δολάρια το 1989 αυξήθηκε σε 1.920 εκατ. δολάρια το 1993. Βέβαια, υπάρχουν και άλλα πολλά επιτεύγματα στον οικονομικό τομέα, τα οποία λόγω του περιορισμένου χώρου αδυνατώ να αναφέρω.

ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ

Πρέπει όμως να τονισθεί ιδιαίτερα ότι την περίοδο 1991-1993 άρχισε η αναστροφή της καταστροφικής πορείας της Οικονομίας, η οποία είχε αρχίσει να αποδιαρθρώνεται την περίοδο 1981-1989 που κυβερνούσε τη χώρα το ΠΑΣΟΚ.

ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ

Στον τομέα της Δημοσίας Διοίκησης η Κυβέρνηση της Ν.Δ. προσπάθησε να καταπολεμήσει τον κομματισμό και να προωθήσει στη Δημόσια Διοίκηση την αξιοκρατία.

Συγκεκριμένα, απέβλεπε στην αναβάθμιση των παρεχομένων από το κράτος υπηρεσιών και στην αξιολόγηση του Δημοσίου Υπαλλήλου. Η προσπάθεια αυτή της Κυβερνήσεως της Ν.Δ. υλοποιήθηκε με το Ν. 1943/1991, όπου μπήκαν οι βάσεις για την αποκομματικοποίηση του κράτους και την απαλλαγή από το ρουσφέτι.

Παράλληλα, ο νόμος αυτός απέβλεπε στην αναβάθμιση των στελεχών της Δημόσιας Διοίκησης και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, η οποία εμπόδιζε την εύρυθμη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Η πολιτική αυτή βέβαια έβλαψε πολύ τη Ν.Δ., διότι ήταν εκ διαμέτρου αντίθετη από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, η οποία αποσκοπούσε σ’ ένα κομματικό κράτος με μεγάλη γραφειοκρατία και κομματικούς διορισμούς στο Δημόσιο.

Βέβαια, την πολιτική αυτή την πληρώνουμε ακόμη, παρά τις μεγάλες προσπάθειες της Κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας και τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ

Στον τομέα της Παιδείας, η Κυβέρνηση της Ν.Δ. πέτυχε πολλά πράγματα, χωρίς να καταργήσει τελείως τους νόμους που είχαν ψηφίσει οι Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ την περίοδο 1981-1989. Συγκεκριμένα, κράτησε όλους τους βασικούς νόμους και κατήργησε ορισμένες διατάξεις που ήσαν αντίθετες με την αξιοκρατία, την αξιολόγηση και την εύρυθμη λειτουργία των Σχολείων και των Πανεπιστημίων. Ειδικότερα, στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση προχώρησε σε μεταρρυθμίσεις με στόχο τον ποιοτικό εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης. Έτσι, καθιέρωσε την εισαγωγική και ενισχυμένη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, την αξιολόγηση των δασκάλων και καθηγητών, η οποία είχε καταργηθεί από το ΠΑΣΟΚ, τη χρήση του πολλαπλού βιβλίου, τη διδασκαλία ξένων γλωσσών, γυμναστικής και μουσικής στα Δημοτικά Σχολεία, τη δεύτερη γλώσσα στα Γυμνάσια και Λύκεια, την ενισχυτική διδασκαλία κ.ά. Επίσης, την περίοδο εκείνη καθιερώθηκε για πρώτη φορά η διδασκαλία της πληροφορικής και τότε διορίσθηκαν οι πρώτοι 950 καθηγητές της πληροφορικής.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

Τέλος, την περίοδο εκείνη καθιερώθηκε ένα πρόγραμμα σχολικής στέγης, το οποίο προέβλεπε την κατασκευή 3.000 σχολικών αιθουσών ετησίως, ώστε το 1996 όλα τα Ελληνόπουλα να πηγαίνουν σε πρωινή βάρδια σχολείο. Μεγάλες προσπάθειες έγιναν και στον τομέα της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΟΕΕΚ), όπου ιδρύθηκε ο Ομώνυμος Οργανισμός και τα Ινστιτούτα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΙΕΚ), τα οποία λειτουργούν ακόμη και τα οποία συνέβαλαν στην αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε, ότι στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση (Πανεπιστήμια και ΤΕΙ) έγιναν πολλά βήματα, τα οποία απέβλεπαν στην αναβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Όμως οι αντιδράσεις των φοιτητών ήταν η αιτία να μην εφαρμοσθεί πλήρες πρόγραμμα παιδείας, το οποίο ήθελε να εφαρμόσει η Κυβέρνηση της Ν.Δ. Παρά ταύτα, έγιναν πολλά βήματα. Έτσι, την περίοδο εκείνη καθιερώθηκαν οι μεταπτυχιακές σπουδές, καθιερώθηκε νέο σύστημα για τη χορήγηση των συγγραμμάτων, μειώθηκε ο αριθμός συμμετοχής των φοιτητών στα εκλεκτορικά σώματα και αυξήθηκαν τα μέτρα στον τομέα της φοιτητικής μέριμνας.

ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Στον τομέα της Κοινωνικής Πολιτικής η Κυβέρνηση της Ν.Δ. επεδίωκε την διεύρυνση της κοινωνικής προστασίας, ώστε να περιλαμβάνονται περισσότερα άτομα από τους πολύτεκνους, τους ηλικιωμένους, τα άτομα με ειδικές ανάγκες και τους αγρότες. Επίσης, μεγάλη προσπάθεια της Κυβέρνησης κατέτεινε στην αντιμετώπιση του ασφαλιστικού συστήματος, το οποίον είχε εγκαταληφθεί από τις Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και ήταν έτοιμο για κατάρρευση. Έτσι, με την ψήφιση του νόμου και τη λήψη άλλων μέτρων κατάφερε η τότε Κυβέρνηση να διασώσει το ασφαλιστικό σύστημα, για να μπορέσουν οι νεώτερες γενεές ασφαλισμένων να έχουν κάποια σύνταξη στα γεράματά τους. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε, ότι με τους ασφαλιστικούς νόμους του 1990 και 1992 έγιναν οι σωτήριες τομές και προνοήθηκε η τριμερής χρηματοδότηση της ασφάλισης. Με τις αλλαγές αυτές διασώθηκαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία ήσαν έτοιμα να πτωχεύσουν.

Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΓΙΑ ΚΑΘΑΡΣΗ

Μία μεγάλη υποχρέωση της Ν.Δ. προς τον Ελληνικό λαό ήταν το πρόβλημα της κάθαρσης. Έτσι, η Βουλή τον Ιούνιο του 1989 παρέπεμψε σε δίκη τους υπαιτίους των σκανδάλων της περιόδου 1981-1989. Επίσης, παρεπέμφθησαν σε δίκη οι υπαίτιοι του σκανδάλου καλαμποκιού, οι υπαίτιοι για το σκάνδαλο Κοσκωτά, οι υπαίτιοι των σκανδάλων στις ΔΕΚΟ κ.ά. Βέβαια, για όλα αυτά αντέδρασαν οι οπαδοί του οργανωμένου ΠΑΣΟΚ και μιλούσαν για πολιτικές δίκες, για άδικες δίκες και για το «βρόμικο ’89». Μετά δε την αθώωση του Ανδρέα Παπανδρέου με ψήφους 7 προς 6, όλοι οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ ξεσηκώθηκαν εναντίον της Ν.Δ., την οποίαν κατηγόρησαν για άδικες και κατασκευασμένες δίκες. Έτσι, η διαδικασία εξελίχθηκε υπέρ του ΠΑΣΟΚ και εναντίον της Κυβερνήσεως Μητσοτάκη, η οποία εστερείτο επικοινωνιακής πολιτικής.

 

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Εκτός όμως από τα εσωτερικά προβλήματα, η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη αντιμετώπισε μεγαλύτερα προβλήματα στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Εκείνη την περίοδο εμφανίσθηκε η κατάρρευση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού και η Παγκοσμιοποίηση της Οικονομίας. Και τα δύο αυτά γεγονότα οδήγησαν στην ουσιαστική κατάργηση των συνόρων. Έτσι, τα δύο αυτά παγκόσμια γεγονότα οδήγησαν στον αναπροσδιορισμό της εξωτερικής πολιτικής και την αναγκαία προσαρμογή της χώρας στη νέα τάξη πραγμάτων. Μέσα στα πλαίσια της νέας τάξης πραγμάτων, η Κυβέρνηση της Ν.Δ. ξεκαθάρισε τον αταλάντευτο Ευρωπαϊκό Προσανατολισμό και αναθέρμανε τις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Προς υλοποίηση αυτής της πολιτικής, ο Πρωθυπουργός, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επεσκέφθη τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Μπους και την 18 Ιουλίου 1991 ο Πρόεδρος Μπους ανταπέδωσε την επίσκεψη και επεσκέφθη την Ελλάδα, εγκαινιάζοντας έτσι μια νέα εποχή στις Ελληνοαμερικανικές σχέσεις.

Πέραν τούτων, την ίδια περίοδο η Ελλάδα ενετάχθη στη ΔΕΕ και υπέγραψε τη συνθήκη «Μάαστριχτ», που άνοιξε το δρόμο για την ΟΝΕ. Παράλληλα, οι συνεχείς συναντήσεις του Κ. Μητσοτάκη με τους Τούρκους ηγέτες Γιλμάζ και Ντεμιρέλ άμβλυναν τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις και δημιούργησαν ένα κλίμα καλύτερης συνεργασίας.

Βέβαια, στο ενεργητικό της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής περιλαμβάνεται η Διάσκεψη των Αθηνών (Μάιος 1992), στην οποίαν μετείχαν οι ηγέτες όλων των Βαλκανικών Χωρών, όπου συζητήθηκαν όλα τα προβλήματα που υπήρχαν μεταξύ των χωρών των Βαλκανίων. Μεγάλες όμως πρωτοβουλίες εκείνη την περίοδο είχε αναλάβει ο Πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκης, για την εξομάλυνση των σχέσεων με την Αλβανία. Συγκεκριμένα, ο Πρωθυπουργός διατύπωσε έξι όρους προς τον Αλβανό Πρόεδρο, που αφορούσαν τις σχέσεις του Αλβανικού Κράτους προς τους Βορειοηπειρώτες.

Πρέπει επίσης να σημειώσουμε, ότι εκείνη την περίοδο πραγματοποιήθηκε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η δημιουργία του Κράτους των Σκοπίων, που απετέλεσε αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής διαμάχης. Τότε δημιουργήθηκε και η διάσταση απόψεων μεταξύ του Πρωθυπουργού, Κ. Μητσοτάκη, και του Υπουργού Εξωτερικών Αντ. Σαμαρά, που ήταν η αιτία να δημιουργηθεί η πολιτική Άνοιξη, η οποία αργότερα οδήγησε στην πτώση της Κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Πάντως, η Κυβέρνηση Μητσοτάκη στο θέμα των Σκοπίων είχε δύο σημαντικές επιτυχίες. Μία στο Γκιμαράεζ της Πορτογαλίας (2 Μαΐου 1991) και μία στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπου η επιδίωξη της αναγνώρισης ως ανεξάρτητου Κράτους και η επιδίωξη για εισδοχή στον Διεθνή Οργανισμό δεν έγινε ως Μακεδονία, αλλά ως FYROM (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας).

Τέλος, σημαντική ήταν η προσπάθεια της Κυβέρνησης Μητσοτάκη για χάραξη εθνικής πολιτικής στο θέμα των Σκοπίων, με σύγκλιση αλλεπάλληλων συσκέψεων όλων των αρχηγών των κομμάτων υπό την Προεδρία του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κ. Καραμανλή. Τότε έγιναν τρεις συσκέψεις και στην τέταρτη αρνήθηκε να συμμετάσχει ο Ανδρέας Παπανδρέου οπότε και δεν πραγματοποιήθηκε.

Φειδόμενος του χρόνου και του χώρου σταματώ εδώ για να συνεχίσω μία άλλη φορά, όπου θα αναφερθώ και σε άλλες ιδέες που είχε και δεν μπόρεσε να υλοποιήσει λόγω των αντιδράσεων.

επιστροφή στην κορυφή

Χρησιμοποιούμε cookies για τη βελτιστοποίηση των υπηρεσιών που προσφέρουμε και την εξατομίκευση της παρουσίασης των διαφημίσεων που βλέπετε κατά τη χρήση αυτού του ιστότοπου. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Μάθετε περισσότερα privacy policy.

  I accept cookies from this site.
EU Cookie Directive plugin by www.channeldigital.co.uk