Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 face book twitter you tube

Παναγιώτης Σπ. Ρήγας: Ο δάσκαλος της προσφοράς…

Παναγιώτης Σπ. Ρήγας: Ο δάσκαλος της προσφοράς…

Γράφει ο Νίκος Αντωνόπουλος (Αρκάς)

Σαν κεραυνός εν αιθρία έπεσε στην τοπική κοινωνία των Πατρών και ιδιαίτερα στη συνοικία του Ζαβλανίου ο αδόκητος θάνατος του συνταξιούχου καθηγητή Τεχνικών Σχολών, Παναγιώτη Ρήγα του Σπύρου.

Ο άνθρωπος είχε για σύνθημα στην επίγεια ζωή του το «Δώσε και Σώσε». Ήταν δίπλα στον περιφρονημένο, στον πονεμένο, στον ανήμπορο ηλικιωμένο, στον φτωχό. Ένας γνήσιος «Καλός Σαμαρείτης», που το ορατό και αόρατο φιλανθρωπικό του έργο είναι ανεκτίμητο. Ήταν ένας δραστήριος, ενεργός πολίτης, μαχητικός, μπροστάρης, πράγματι ένας ακάματος και δημιουργικός εργάτης μέσα στην κοινωνία.

Ήταν ο δάσκαλος της προσφοράς και της αγάπης. Τους μαθητές του τούς θεωρούσε σαν παιδιά του που με ζήλο, μεράκι και εκπαιδευτική συνείδηση προσπαθούσε να τους τελειοποιήσει σε άριστους τεχνίτες, χρήσιμους και ικανούς για την επιτυχή σταδιοδρομία τους μέσα στην κοινωνία.

Έδωσε τον εαυτό του με πείσμα και σκληρό έργο για την ανάδειξη της Τεχνικής Εκπαίδευσης. Όλοι οι απόφοιτοι μαθητές του από τους χώρους δουλειάς, όταν τον έβλεπαν του φώναζαν: «Γεια σου, δάσκαλε!». Πράγματι μια γνήσια και ανθρώπινη αναγνώριση των μαθητών προς τον σεβαστό τους δάσκαλο και παρατηρούσα ότι ο αείμνηστος φίλος μου Τάκης, το εδέχετο σαν μια ελάχιστη ηθική αποζημίωση και αναγνώριση στο αθόρυβο και σημαντικό έργο του.

Αείμνηστε φίλε Τάκη, εύκολα θύμωνες και παρεξηγούσες, αλλά… γρήγορα συγχωρούσες… Δείγμα αληθινού Χριστιανού. Αγαπούσες πάρα πολύ τον συνάνθρωπό σου. Πρώτος τον χαιρετούσες. Γι’ αυτό η αγάπη των φίλων, συναδέλφων και γειτόνων σου πλημμύρισε με την αθρόα συμμετοχή στην εξόδιο ακολουθία στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου Ζαβλανίου. Όλοι είχαν να πουν ένα καλό λόγο, αείμνηστε φίλε Τάκη. Πολλά θα μπορούσα να αναφέρω, αλλά σεβόμενος την ταπεινότητά σου και την επιθυμία σου «λίγα λόγια και πολλά αθόρυβα έργα», περιορίζομαι στα ελάχιστα για τα ψυχικά σου χαρίσματα, που αλίευσα μέσα από το μεγάλο επί γης κήπο των χαρισμάτων σου.

Εύχομαι ο φιλεύσπλαχνος και πανάγαθος Θεός σαν δίκαιος κριτής να κατατάξει την γνήσια ψυχή σου, ένθα οι δίκαιοι αναπαύονται διότι οι άγγελοι μία ημέρα ενωρίτερα έχουν μεταφέρει τις αποσκευές των καλών σου επί γης έργων στους ουρανούς, να τις αξιολογήσει ο Θεός και πιστεύω ότι από τον Παράδεισο ήρεμος πλέον θα βλέπεις και θα χαίρεσαι για την πρόοδο των μαθητών σου.

Επίσης, εύχομαι ο Θεός να ρίξει απλόχερα βάλσαμο παρηγοριάς στον αδελφό σου Νικόλαο, για να ξεπεράσει τον ανείπωτο αυτό πόνο και την αναπάντεχη δοκιμασία.

Αείμνηστε φίλε Τάκη, θα σε θυμάμαι πάντοτε, διότι σε εγνώρισα σε όλες τις φάσεις της ζωής σου και εκτίμησα τον πλούσιο αόρατο ψυχικό σου κόσμο, την ικανότητά σου και τη μεγάλη σου προσφορά στη γειτονιά σου.

Αντίο δάσκαλε, για το μεγάλο ταξίδι όπως εσύ χαρακτήριζες τον Θάνατο. Ήσουν πράγματι ένας γνήσιος άνθρωπος. Αιωνία σου η μνήμη…

 

επιστροφή στην κορυφή