Κυριακή 19 Νοεμβρίου 2017 face book twitter you tube

To Κυπριακό θα λυθεί από τους ανθρώπους στο νησί-Η άποψη της "Γνώμης"

To Κυπριακό θα λυθεί από τους ανθρώπους στο νησί-Η άποψη της "Γνώμης"

 

Τo Κυπριακό δεν λύθηκε στο γραφικό χειμερινό θέρετρο του Κραν Μοντανά, όπως δεν λύθηκε και νωρίτερα στην πολύβουη Γενεύη. Και τελικά, ίσως και να μην λυθεί ποτέ, με τον τρόπο με τον οποίο γίνεται προσπάθεια να επιλυθεί, δηλαδή με διασκέψεις κορυφής, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, και διεθνείς μεσολαβητές. Και αυτό γιατί η Κύπρος είναι το καλύτερο σταυροδρόμι της ανατολικής Μεσογείου, το απόλυτο (και αμετακίνητο) «αεροπλανοφόρο» της περιοχής! Κατά συνέπεια, τα γεωπολιτικά συμφέροντα είναι πάντα πολλά, μεγάλα και αλληλοσυγκρουόμενα. Αλλά και γιατί, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, απέναντι στην Κύπρο και την Ελλάδα δεν υπάρχει ένας πρώην εχθρός που όμως μοιράζεται κοινές αξίες και αρχές του δυτικού πολιτισμού και είναι σήμερα μία δύναμη σταθερότητας, δημοκρατίας και ευημερίας (όπως π.χ. η Ιταλία ή η Γερμανία), αλλά ένας ακόμα εν δυνάμει εχθρός, που δεν αποτελεί μέλος της Ευρώπης και επιμένει στα… ανατολίτικα παζάρια και στους «τσαμπουκάδες».

Τελικά, ίσως το Κυπριακό επιλυθεί κάποτε, αλλά με διαφορετικό τρόπο… Επειδή έτσι θα το φέρουν οι εποχές και έτσι θα το θελήσουν οι ίδιοι οι άνθρωποι που ζούνε στο νησί.

Έχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια από τον «Αττίλα». Τo αίμα, ο πόνος δεν ξεχνιούνται. Όμως πρέπει να παραδεχτούμε πως οι εποχές έχουν ήδη αλλάξει και αντί για πορείες και συλλαλητήρια στην πράσινη γραμμή με τα δάχτυλα στην σκανδάλη και τους κυανόκρανους στην μέση, παρακολουθούμε τον Μάριο-Πρίαμο Ιωαννίδη να συμμετέχει στο «Survivor» του Τούρκου Ατζούν Ιλίτζαλι και τις θαλαμηγούς Τούρκων επιχειρηματιών να μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι της Ύδρας υπό το… βλέμμα του Ανδρέα Μιαούλη.

Τι θέλουμε να πούμε με αυτά; Ότι πολύ απλά, πέρα από γεωπολιτικές και καθεστώτα, στην Κύπρο και στις δύο όχθες του Αιγαίου, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν κάθε διάθεση να συνυπάρξουν και να συνεργαστούν, κλείνοντας τις πληγές του παρελθόντος, για τις οποίες εξάλλου ποτέ δεν φταίνε οι απλοί άνθρωποι. Αυτοί οι απλοί άνθρωποι και οι ανάγκες τους ή οι επιθυμίες τους μπορεί να οδηγήσουν κάποτε σε κάποια de facto λύση του Κυπριακού. Κάπως έτσι δεν συνέβη και με την ένωση της Γερμανίας; Όταν οι απλοί άνθρωποι έγιναν «ποτάμι» και άρχισαν να γκρεμίζουν με τα χέρια τους το τείχος του Βερολίνου, ποιο καθεστώς θα τους σταματούσε; Οι στρατιώτες της τότε ανατολικής Γερμανίας απλά τους κοιτούσαν και σε πολλές περιπτώσεις, πετούσαν όπλα και κράνη και ενώνονταν μαζί τους. Κάπως έτσι, μπορεί να συμβεί και με την Κύπρο. Και αυτό είναι ίσως το πιο πιθανό πλέον…

Πολυμέσα

επιστροφή στην κορυφή