Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2017 face book twitter you tube

Η Γιώτα Νέγκα στη "Γ": Κάθε τραγούδι, μια δήλωση αλήθειας

Η Γιώτα Νέγκα στη "Γ": Κάθε τραγούδι, μια δήλωση αλήθειας

Μία από τις μεγαλύτερες σύγχρονες λαϊκές ερμηνεύτριες που έχει αγαπηθεί και από το κοινό της Πάτρας, η Γιώτα Νέγκα έρχεται αυτή τη φορά στην Πάτρα με «Φύλλο Ανδρικό».

Μία παράσταση όμοια με μουσική βιογραφία, βασισμένη σε τραγούδια που έχουν ερμηνεύσει άντρες καλλιτέχνες η Γιώτα Νέγκα παίζει με το μεγάλο στοίχημα να τους «δώσει» πίσω ως δώρο τη δική της καθαρή γυναικεία ερμηνευτική υπογραφή.

Λίγο πριν έλθει στη σκηνή του Royal, μεθαύριο Παρασκευή μιλά στη «Γνώμη» για τη διαδρομή της, για την διαχρονικότητα των τραγουδιών, για τη χαμένη αφορμή της δημιουργίας αλλά και την έκφρασης, ενώ αποκαλύπτει τους σημαντικότερους σταθμούς στην καριέρα της μέσω των συνεργασιών της.

ΕΡ.: Για ακόμη μία φορά έρχεστε στην Πάτρα. Ποια είναι η σχέση σας με το κοινό της πόλης;

ΑΠ.: Κοινό αγαπησιάρικο και ευθύ, εκφραστικό και συναισθηματικά δοτικό. Είναι αγαπημένος μου καλλιτεχνικός προορισμός η Πάτρα, γιατί οι άνθρωποί της έχουν πάντοτε τον τρόπο να δηλώνουν τη δεκτικότητά τους στο ειλικρινές αλλά και στο καινούργιο.

ΕΡ.: Τι θα ακούσουμε στη νέα αυτή παράσταση, «Φύλλο Ανδρικό»;

ΑΠ.: Είναι μια μουσική παράσταση βασισμένη σε τραγούδια που έχουν ερμηνεύσει άνδρες καλλιτέχνες. Την ονειρευόμουν χρόνια και τώρα ήρθε πια η ώρα να πραγματοποιηθεί. Αυτός ο μουσικός κόσμος που έχει χαρτογραφηθεί από άντρες και ακόμη και σήμερα αποτελεί γυναικείο άβατο για πολλούς, έχει κάτι το τόσο γοητευτικό. Θέλω τόσο πολύ να δοκιμάσω πώς μπορεί μια γυναικεία ματιά να σταθεί πάνω σε αυτά τα τραγούδια. Πώς ακούγεται ο Καζαντζίδης, ο Μάλαμας, ο Παπάζογλου, ο Νταλάρας, ο Πουλόπουλος, ακόμη και ο Δεληβοριάς, ιδωμένοι μέσα από μια θηλυκή προσέγγιση. Μια προσέγγιση που κουβαλά το χτες αλλά και το σήμερα και που με ένα τρίο καθαρόαιμων λαϊκών οργάνων, μπουζούκι, κιθάρα, ακορντεόν, δίνει μια δεύτερη ζωή, διαφορετική από την πρώτη, στα τραγούδια που έχουν ένα μικρό κομματάκι της καρδιάς όλων μας.

ΕΡ.: Εκπροσωπείτε το λαϊκό τραγούδι, το οποίο όμως, μάλλον στις μέρες μας έχει χάσει το νόημά του. Μπορεί να ξαναβρεί το δρόμο του κι αν ναι υπάρχει προορισμός κυρίως, για τη νέα γενιά;

 

ΑΠ.: Η λαϊκή ματιά, το είδος αυτό καθαυτό δεν έχασε ποτέ το νόημά του. Άλλωστε η τέχνη είναι πάντοτε πάνω από τους ανθρώπους της και αυτή η ιδιότητα είναι που της εξασφαλίζει την καθαρότητα σε στιγμές που οι γύρω παράγοντες λειτουργούν παρασιτικά. Σίγουρα έχουν προκύψει παρερμηνείες, αναγνώσεις με διαφορετικούς σκοπούς από τον πρωταρχικό της ψυχαγωγίας. Κάπου μπερδέψαμε την ετοιμολογία της λέξης και της δώσαμε άλλο περιεχόμενο, διαφορετικό από το ευγενές «άγω την ψυχή». Κάπου χάσαμε την αφορμή της δημιουργίας αλλά και την έκφρασης. Για την επιστροφή στον πυρήνα απαιτείται προσωπική «επανάσταση» από τον κάθε καλλιτέχνη, αλλά και από τον κάθε μεμονωμένο άνθρωπο ως κοινό. Να λέει «εγώ θα ακούσω την ψυχούλα μου απόψε», να λέει «οφείλω να βρω τους τρόπους», να λέει «θα δυσκολευτώ λίγο παραπάνω αλλά θα βγω στο φως».

ΕΡ.: Πώς θα σχολιάζατε τη διαδρομή σας έως σήμερα και ποιους θεωρείτε τους σημαντικούς σταθμούς της;

 

ΑΠ.: Είναι μια διαδρομή που μοιάζει με μια υπέροχη βόλτα στο δάσος. Μεγάλη βόλτα, με όμορφα τοπία, με πιο σκοτεινές στιγμές, με συνεχείς ανακαλύψεις, με διεύρυνση των ορίων και των οριζόντων, με αμέτρητες συναντήσεις. Δε θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποια από αυτές τις στιγμές περισσότερο από κάποια άλλη. Από τον καλλιτεχνικό μου πατέρα, τον Παναγιώτη Καλαντζόπουλο και το «Με τα μάτια κλειστά», μέχρι την πιο πρόσφατη καλλιτεχνική γέννα της συνάντησής μου με το Νίκο Μωραΐτη και το Στέφανο Κορκολή, το «Ήταν μαζί σου», όσοι άνθρωποι βρέθηκαν στο δρόμο μου είναι το ίδιο σημαντικοί, το ίδιο καθοριστικοί, το ίδιο «μεγάλοι».

ΕΡ.: Ποιες συνεργασίες σας νιώθετε ότι σας έχουν στιγματίσει, σας έχουν επηρεάσει καλλιτεχνικά αλλά και στον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τα πράγματα;

ΑΠ.: Ο κάθε άνθρωπος με τον οποίο συναντήθηκα μου έδωσε ένα κομμάτι του εαυτού του και του έδωσα κι εγώ πίσω ένα δικό μου. Αυτή η ανταλλαγή από μόνη της έχει ως αποτέλεσμα την επόμενη μέρα να είσαι ένας καινούριος άνθρωπος, που βλέπεις, σκέφτεσαι, δρας διαφορετικά. Όλοι, λοιπόν, οι άνθρωποι της καλλιτεχνικής μου ζωής μου προσέφεραν αυτό το εσωτερικό στίγμα, ο καθένας με τον τρόπο του.

ΕΡ.: Τα τραγούδια που ερμηνεύετε με ποια κριτήρια τα επιλέγετε και τι είναι αυτό που κάνει ένα τραγούδι διαχρονικό;

ΑΠ.: Το κριτήριο είναι να χτυπήσει το κέντρο της προσωπικής μου συγκίνησης, να κινήσει το συναίσθημά μου και να βρω ένα παράθυρο σύνδεσης με τον μέσα μου κόσμο. Ένα παράθυρο που θα με κάνει να ενώσω την ιστορία που έγραψε ένας άλλος άνθρωπος με μια δική μου και να την κάνω βίωμά μου. Άλλωστε, μόνο έτσι θα καταφέρω να πω την αλήθεια του. Και σ’ αυτή τη λέξη-κλειδί κρύβεται η ικανότητα της διαχρονικότητας. Διαχρονικά παρέμειναν μόνο τα τραγούδια που δημιουργήθηκαν και ερμηνεύτηκαν με μια πρόθεση δήλωσης της αλήθειας.

ΕΡ.: Τι ετοιμάζετε και πού θα βρίσκεστε το χειμώνα;

ΑΠ.: Από το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου και για πέντε Σάββατα θα παίζουμε το «Φύλλο Ανδρικό» στη σκηνή του Passport Κεραμεικός, στην Αθήνα, παράλληλα θα ταξιδέψουμε την παράστασή μας σε όλη την Ελλάδα, ενώ συγχρόνως θα ταξιδεύει και το καινούριο τραγούδι που φτιάξαμε με τον Νίκο Μωραΐτη και το Στέφανο Κορκολή, το «Ήταν μαζί σου». Ένα ζεϊμπέκικο που λατρεύω και κυκλοφορεί από την Panik Records.

επιστροφή στην κορυφή